Vrij zijn na verlies: persoonlijk leiderschap in rouw
Door Katrien Debevere
Wat als rouw niet alleen een einde markeert, maar ook een uitnodiging is om jouw persoonlijke leiderschap op te nemen? In deze blog ontdek je hoe verlies, creatiekracht en innerlijke vrijheid samenkomen in een nieuw begin. Over leven zonder schuld, en je vleugels durven spreiden – zelfs na diepe pijn.
Wanneer afspraken niet doorgaan
“Oeps! Ik ben het vergeten…”
Met die woorden begint mijn telefoontje vandaag. Alweer een afspraak die verplaatst wordt. Voor de derde keer deze week. Voor de vijfde keer deze maand.
En ook voor de geplande sessie ontvang ik een gelijkaardige boodschap: “Het gaat toch niet lukken, het is gewoon te veel nu.”
Als begeleider weet ik dat dit gebeurt. Dat agenda’s schuiven. Dat levens overvol raken soms. En toch… deze week raakt het me.
Wat wordt hier zichtbaar?
Wandelen om te luisteren
Met een lichte irritatie over de praktische gevolgen, trek ik mijn jas aan en ga naar buiten. Lente. Adem. Ruimte. Misschien brengt de natuur mij weer dichter bij de essentie.
Al wandelend komen de vragen vanzelf:
- Waarom lukt het deze maand niet?
- Waarom verschuift alles telkens weer?
- Waarom voelt het thema van creativiteit als “te veel”?
Tot ik uitkom bij de echte vraag — de vraag die altijd de poort opent: Wat laat dit patroon mij zien over mezelf, precies nú?
De volle maan als spiegel
Het is bijna volle maan. En zoals vaker, voel ik hoe haar energie iets dieps aanraakt.
Er borrelen thema’s op rond veiligheid, helderheid en kwetsbaarheid.
Tegelijkertijd klinkt er een fluistering van verlangen.
Ik verlang er zo naar om ten volle te gaan staan in mijn eigen waarheid, mijn authentieke kracht.
Maar wat is dat dan, “mijn authentieke kracht”?
Soms voelt het als een grote jas. En ik ben niet altijd uitgeslapen genoeg om iets groots te dragen.
De Lente laat zich niet inhouden
Overal waar ik kijk: bloei. Groei. Leven. Lente dus!
De natuur twijfelt niet. Ze houdt zich niet in.
Ze viert, voluit. Alsof ze precies weet dat dit haar tijd is.
En dan voel ik het contrast.
Waar de natuur zich toont in volle glorie, houden wij mensen soms nog onze adem in.
Bang om te veel te zijn. Te snel. Te zichtbaar.
Alsof we vergeten zijn hoe het voelt om zonder schroom te vieren.
De wijsheid van jonge blaadjes
Voelen jonge blaadjes zich schuldig tegenover wat hen voorafging?
Dienen ze zich klein te houden, uit eerbied voor wat geweest is?
Of is het net hún bloei die een eerbetoon is aan de cyclus?
De maan lijkt me uit te nodigen tot die ene vraag: Wat kies jij dit jaar als eerbetoon?
Wat kies jij, uit liefde en respect — voor wat was, en voor wat wil ontstaan?
De waarheid achter het excuus
Laat me helder zijn: elke keuze die trouw is aan je innerlijke ritme, is juist.
Je terugtrekken. Pauzeren. Niet meedoen.
Ook dat is wijsheid. Ook dat is liefde.
Maar vandaag voel ik iets anders.
Een fluistering die eerlijk zegt: ik heb mezelf wijsgemaakt dat ik mocht wachten.
Dat ik niet hoefde te vliegen. Omdat er toch niemand keek.
Omdat het nog niet “het juiste moment” was.
Maar diep vanbinnen begrijp ik nu dat er een verschil is tussen een vlinder die rust op een tak en een vlinder die haar vleugels uitslaat.
Vrije Vleugels
Ik voel het in mijn hele lichaam. Sinds het verlies van mijn dochter is er zoveel veranderd.
Een intens rouwproces. Een diepe transformatie.
En nu: het laatste hoofdstuk.
Het hoofdstuk waarin ik mijn vleugels niet enkel aanschouw, maar ze gebruik.
Ik kies voor het Leven
Vandaag kies ik bewust.
Voor het leven. Voor kleur. Voor waarheid.
Zonder verontschuldiging. Zonder terughoudendheid.
Zoals ik mijn dochter beloofd heb: om te léven. Om te zíjn.
Tijdens mijn wandeling laten talloze vogels zich ongegeneerd zien. Grote, sterke vogels en kleine, kwikke vogeltjes. Allemaal tonen met welk gemak hun vleugels uitslaan.
In vrijheid.
Jouw plek in het grotere verhaal
Voel jij ook dat er iets nieuws zich aandient, maar dat oud verdriet nog op je schouder rust?
Of verlang je ernaar om jouw leven in handen te nemen zonder het verleden uit te wissen?
Dan ben je welkom.
Op een opstellingsdag rond rouw, verlies of persoonlijk leiderschap.
In een bedding die zacht én krachtig is.
Waar jouw vleugels hun eigen ritme mogen vinden.
Meer info en tickets vind je via de knop hieronder.
Aho.
